Sinds 23 maart 2003 heeft De Stromen een afdeling in de Schuilburgh voor mensen met Korsakov. Onlangs is de Schuilburgh volledig verbouwd en opnieuw ingericht. Een prachtige vloer, strakke muren, sfeervolle accessoires, maar bovenal een gezellige en warme uitstraling. Op 7 juli vond de feestelijke heropening plaats.
Al zeven jaar maakt De Stromen deel uit van de flat Schuilburgh. Hier woont een kleine groep mensen die het syndroom van Korsakov hebben. Een enthousiast team begeleidt hier met veel plezier de bewoners. De verbouwing hebben zij dan ook zelf geïnitieerd en geregeld, natuurlijk wel met de hulp van collega’s en bewoners.

De Schuilburgh is een groot complex aan de Schuilingsoord. De Stromen zit er op de vijfde etage. Het syndroom van Korsakov is een aandoening van de hersenen als gevolg van overmatig alcohol gebruik in combinatie met een vitaminegebrek. Korsakov-patiënten hebben veelal geheugenproblemen en moeite met plannen en het overzien van hun eigen leven. Als de beschadigingen beperkt zijn gebleven is men met behulp van goede begeleiding goed in staat om zo zelfstandig mogelijk te functioneren en een zo gewoon mogelijk leven te leiden.

Onbekend maakt onbemind
Monica van der Graaf, teamleidster vertelt: “De mensen die hier komen wonen zijn gestopt met het drinken van alcohol, en willen hun leven opnieuw opbouwen en inrichten. Over het Syndroom van Korsakov bestaan veel vooroordelen, maar is weinig kennis. Wel staat men snel klaar met een oordeel: eigen schuld, dan moet-ie maar niet drinken. Alcoholisme is niet perse eigen schuld. Dat is een verslaving waar sommige mensen genetisch en/of mentaal extra kwetsbaar voor zijn. Eigenlijk weet men maar heel weinig over het Korsakov Syndroom en wat het doet met mensen. Daarom is het goed om dat eens onder de aandacht te brengen. Toen we hier kwamen maakte buurtbewoners zich zorgen over overlast. Maar gelukkig is dat nu wel anders en zijn we een gewaardeerd onderdeel van de flat.”

Eigen huis en eigen leven
Dat het heel goed gaat met de medebewoners van de flat wordt beaamd door een van de bewoners van De Stromen. “We worden geregeld uitgenodigd voor allerlei activiteiten, zoals een bingo of een haringparty”. Open vertelt hij over zijn leven en hoe hij in de Schuilburgh terecht is gekomen. “Ik woon hier nu zes jaar en heb het goed naar mijn zin.
Het is een vorm van begeleid wonen, maar toch geheel zelfstandig. Ik heb mijn eigen huis en deel mijn eigen dag in. Iedere morgen is er een ochtendbespreking, waarna iedereen zijn eigen gang gaat. Ik werk bijvoorbeeld vier middagen in de week als vrijwilliger in de nabijgelegen ruilwinkel. Dit is erg leuk, ik ken inmiddels zoveel mensen dat als ik boodschappen ga doen, ik continu word begroet door klanten van de winkel.
Ook ga ik wel eens op vakantie. Zo ben ik onlangs nog een lang weekend met collega’s van de ruilwinkel naar Limburg geweest.
Daarnaast geef ik college aan studenten SPW (Sociaal Pedagogisch Werk). Ik vertel over mijn jeugd en waarom ik ben gaan drinken. Het is belangrijk dat zij horen wat de gevolgen van te veel alcohol zijn, als een soort van waarschuwing. Meestal gaat iemand van De Stromen mee, om de theoretische vragen over Korsakov te beantwoorden.”

Korte termijn geheugen
“In het dagelijkse leven merk ik vooral dat mijn korte termijn geheugen niet goed meer werkt. Bijvoorbeeld het volgen van TV series is lastig, omdat ik vaak niet meer weet wat er de week ervoor is gebeurd. Ook het werk wat ik vroeger deed, ik ben 30 jaar lang procesoperator geweest, kan ik niet meer uitvoeren. Dat vertel ik dan ook aan de studenten.
Twee jaar ben ik onderweg geweest. Nadat mijn vrouw is overleden ben ik erg veel gaan drinken. Je weet dat je verkeerd bezig bent, maar toch ga je door. En op een middag ben ik bewusteloos gevonden door de buren. Ik ben vervolgens opgenomen in de Bouman kliniek. Daar hoorde ik over De Stromen. Ik had geluk en kon vrijwel direct terecht.”

Goed initiatief
“Naast mijn vrijwilligerswerk sport ik regelmatig in de gezamenlijke sportruimte waar een aantal fitnessapparaten staan. Deze ruimte heb ik zelf via de bewonerscommissie geregeld. Ook met behulp van De Stromen, die meebetaald heeft aan de apparaten.
Ik vind het een leuke manier van wonen. Sterker nog, ik denk dat ook andere mensen hier profijt van zouden hebben, bijvoorbeeld heel eenzame mensen die in een isolement raken. Een initiatief als dit kan heel wat ellende voorkomen.”